آتشی در نيستان

چقدر غصه خورده بوديم واسه غزه كه اين جوري زير ظلم و ستم اند، ولي گفتيم اشكال نداره ايراني كه نيستن ...

چقدر غصه خورديم واسه مسلموناي بوسني، بچه هاي عراقي و افغاني، بمبارانهاي ويتنام، سركوب در ميانمار، هولو كاست و ... ولي گفتيم ايراني كه نيستن شايدم بهونه آورديم تا آروم بشينيم...

ولي حالا چي...

چه بهونه اي داريم تا آروم بشينيم و به اين ظلم و ستم نيگاه كنيم؟